இந்த வலைப்பதிவில் தேடு

கனவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கனவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், நவம்பர் 12, 2020

சூரரைப் போற்று: ஒரு தடவையாவது ஃப்ளைட்ல ஏறிடணும்


எல்லாருக்கும் எல்லாமும் கிடைக்க வேண்டும் என்பது உண்மையானால் விமானம் என்பது ஏழைகளும் பயணம் செல்லும் வகையில் அமைய வேண்டுமல்லவா? அதற்கு என்ன வழி? விமானத்தில் அவர்கள் கட்டணம் செலுத்திச் செல்லும் வகையில் அதன் கட்டணம் குறைந்துவிட்டால் அவர்களும் செல்ல முடியும். அப்படியான ஒரு விமான நிறுவனத்தை உருவாக்கிய ஏர் டெக்கான் நிறுவனத்தின் ஜி.ஆர்.கோபிநாத்துடைய வாழ்க்கைச் சம்பவங்களுடன் கற்பனை கலந்து உருவாக்கப்பட்ட படமே சூரரைப் போற்று. 

சூரியா கதாநாயகனாக நடித்த இந்தப் படம் தொடர்ந்து செய்திகளில் இடம்பெற்றது. அதை அவர் அமேசான் பிரைம் ஓடிடி தளத்துக்குத் தந்ததே அதற்குக் காரணம். பெரிய நடிகர் ஒருவர் நடித்து ஓடிடியில் வெளியாகும் படமாக அது மாறியுள்ளது. 11.11.2020 அன்று இரவு பத்து மணிக்கு அமேசான் பிரைமில் படம் பார்க்கக் கிடைத்தது. தந்தை மரணம் அடைந்ததால் உடனடியாகச் சொந்த ஊரான சோழவந்தானுக்கு விமானத்தில் செல்ல முடிவெடுக்கிறார் நெடுமாறன் (சூர்யா) ஆனால் அவரால் அந்த அளவு கட்டணம் செலுத்திச் செல்ல முடியவில்லை. கட்டணத்துக்காகப் பிறரிடம் நெடுமாறன் கையேந்தும் காட்சி அப்பட்டமான நாடகம். அப்பாவின் மரணத்தில் குறித்த நேரத்தில் கலந்துகொள்ளவும் முடியவில்லை. அந்த நேரத்தில் அவருக்கு ஏழைகளும் செல்லும் வகையில் விமானக் கட்டணத்தைக் குறைக்க வேண்டும் என்றும், அப்படி ஒரு விமான நிறுவனத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்றும் வைராக்யம் வருகிறது. ஒழுங்காக டாக்ஸி பிடித்துச் சென்றாலே அவரிடம் இருந்த தொகைக்கு மதுரை சென்றிருக்கலாமே என்று தோன்றுகிறதா?


பள்ளிக்கூட ஆசிரியரான ஆறுவிரல் வாத்தியார் (பூ ராம்) அறவழியில் மனுப் போட்டு சோழவந்தான் கிராமத்தில் ரயில் நின்று செல்லப் போராடுகிறார். அவருடைய மகனான நெடுமாறனோ ரயில் மறியல் நடத்துகிறார். மனு எழுதி மனு எழுதித் தோற்றுப்போன தந்தையின் மகனான தான் எப்படியும் வெற்றிபெற வேண்டும் என்னும் வெறியுடன் இயங்கும் இளைஞராக இருக்கிறார் நெடுமாறன். இப்படியான நிலையில் உள்ள நெடுமாறன் கையில் குறைந்தவிலையில் விமானப் பயணம் செய்வதற்கு உதவும் விமான நிறுவனம் அமைக்கும் ஐடியாவை வைத்திருக்கிறார். அவருடைய ஹீரோ ஜாஸ் விமான நிறுவனத்தின் அதிபர் பரேஷ் கோஸ்வாமி. அவரைப் போல் தானும் ஒரு விமான நிறுவனத்தைத் தொடங்கிவிட வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறார். விமானப் படையில் சேர்ந்து பயிற்சி பெற்று, விமானப் படை அதிகாரியாகப் பணியாற்றுகிறார். அந்த வேலையிலிருந்து விடுபட்டு வருகிறார். தனது கனவை நனவாக்கப் புறப்படுகிறார். அதில் அவர் வெற்றிபெற்றாரா இல்லையா என்பதே கதை. 

விமானம் என்பது பணக்காரர்களுக்கான வாகனம் என்னும் மாயையை உடைக்க வேண்டும் என்பதே மாறனின் கனவு. கிராமங்களுக்கும் விமானம் வந்துசெல்ல வேண்டும் என ஆசைப்படுகிறார். அவர் விமான நிறுவனம் அமைக்க ஆசைப்பட்டு அதற்கான முயற்சியில் ஈடுபடுகிறார். அவருடைய ஆதர்ஸமான பரேஷ் கோஸ்வாமியே அவரை அவமானப்படுத்துகிறார். கனவுக்கும் நனவுக்கும் இடையில் மிகப் பெரிய பள்ளமிருக்கிறது. அதை அவர் கடந்தால்தான் எல்லாருக்கும் விமானம் என்னும் கனவு நனவாகும். அந்தப் பள்ளத்தை அவர் எப்படிக் கடக்கிறார் என்பதையே திரைக்கதை விவரிக்கிறது. 


மனுவைப் பற்றிப் பேசுகிறார் நெடுமாறன். அந்த மனு அல்ல, புகார் மனு. படத்தில் சுயமரியாதைத் திருமணம் இடம்பெறுகிறது. பின்னணியில் ஒரு காட்சியில் பெரியார் படம் இடம்பெறுகிறது. இதனால் இதைத் திராவிட ஆதரவுப் படம் என முடிவுகட்ட வேண்டியதில்லை. இன்னொரு காட்சியில் விவேகானந்தர் படம் இடம்பெற்றுள்ளது. அலைபாயுதே திரைப்படத்துச் சுவரொட்டியும் தென்படுகிறது. ஒரு காட்சியில் நாயகி சீதாவுடன் ஒப்பிடப்படுகிறார்.  ஷாலினி உஷாதேவியும் சுதா கொங்கராவும் திரைக்கதை எழுதி, சுதா கொங்கரா இயக்கினாலும், கதாநாயகனுக்குப் பையன் பிறந்தால் அவர் நாயகனின் தந்தை போல் ஆறுவிரல்களுடன்தான் பிறக்க வேண்டியதிருக்கிறது. 

ஒரு உடுப்பி ஹோட்டல் தோசையுடன் ஃபைவ் ஸ்டார் ஹோட்டல் தோசையை ஒப்பிட்டு நெடுமாறன் பேசுகிறார். அந்தக் காட்சியின் போது உஸ்தாத் ஹோட்டல் காட்சி ஒன்று நினைவுவருகிறது. விமான நிறுவனம் அமைக்கும் முயற்சியில் அவர் தடுமாறும் காட்சிகளும் அவற்றிலிருந்து அவர் மீண்டு எழும் காட்சிகளும் படபடவென்று நகர்கின்றன. அப்துல் கலாம் போன்று ஒரு ஜனாதிபதியைக்கூடச் சந்திக்கிறார் நெடுமாறன். ஜனாதிபதி அமர்ந்திருக்கும் நாற்காலியின் பின்னால் ஒரு வீணை சுவரில் சாத்திவைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதுவும் தனது தந்தை இறந்த கதையை எல்லாம் ஜனாதிபதியிடம் சொல்கிறார். அவரும் பொறுமையாகக் கேட்டு உடனடியாக அவருக்கு உதவுகிறார். இந்த இடத்தில் எழுவர் விடுதலைக்குத் தமிழ்நாடு படும்பாடு உங்களுக்கு நினைவுக்கு வருகிறதா?

அவருடைய கனவில் அவர் தோல்வியுறும்போதெல்லாம்  அவருக்கு ஏதோவோர் உதவி கிடைக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் அவர் முயல்கிறார். எந்த இடத்திலும் தனது கனவிலிருந்து அவர் பின்வாங்கவில்லை. வட்டிக்குப் பணம் வாங்குகிறார், கிராமத்தினர் அதுவும் ஊர்க்காரர்கள் திரண்டு உதவுகிறார்கள். இப்படி எல்லாம் அவருக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும் அவருக்குத் தடைகள் வருகின்றன. தடைகளை நாயகன் உடைக்காவிட்டால் என்ன நாயகன்? ஆக, அவற்றை அவர் சுலபமாக ஊதித்தள்ளுகிறார். 


நெடுமாறனுக்கு விமான நிறுவனம் தொடங்கும் கனவு இருப்பதைப் போல் அவருடைய மனைவிக்கு பேக்கரி தொடங்குவது கனவு. ஆனால், நெடுமாறனுக்கு முன்னர் அவர் கனவை நனவாக்கிவிடுகிறார். நெடுமாறனின் கனவு எல்லாரும் விமானத்தில் பறக்க வேண்டும் என்பது. அதில் அடிப்படையிலேயே ஒரு பிரச்சினை இருக்கிறது. அவர் விமானம் என்பதைப் பணக்காரர்களுக்கான வாகனம் என்கிறார். உண்மையில் அது நேரத்தை மிச்சப்படுத்த நினைப்பவர்களுக்கான வாகனம். எளிய மனிதர்களுக்கு விமானம் அடிக்கடி தேவைப்படுவதில்லை. எப்போதோ ஒரு முறை தேவைப்படலாம். விமானம் இல்லாமலே மகிழ்ச்சியான வாழ்வு வாழ்பவர்கள் எளிய மனிதர்கள். அவர்களை விமானப் பயணத்துக்காக ஏங்குபவர்களாகச் சித்தரித்திருப்பது மிகையானது. சிலருக்கு அப்படியோர் ஆசை இருக்கலாம். அதைப் பொதுவான ஆசையாகக் கட்டமைப்பது சரியா? ஏனெனில், எளியவர்கள் வாழ்வு பூமியுடன் தொடர்புகொண்டது. அது மரத்தின் வேரைப் போல் நிலத்துடன் பிணைப்பைக் கொண்டது. 

அண்மையில் வந்த க.பெ/ ரணசிங்கம் படத்துடன் இந்தப் படத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது ஒன்று புலப்படுகிறது. மனிதர்கள் கசப்பான உண்மையைவிட இனிப்பான பொய்க்கே முகம் கொடுக்கிறார்கள். சூரரைப் போற்று படத்தைப் பார்க்கும்போது, அது ஃபைவ் ஸ்டார் ஹோட்டலில் பழைய சோறு சாப்பிடுவது போல் இருக்கிறது. மணி ரத்னத்தின் படம் போல் எலைட் தன்மையுடன் சாமானியர்களின் விமானப் பயணக் கனவை விவரிக்கிறது. மணிரத்னம், குரு என்னும் ஒரு படத்தை உருவாக்கினார். சுதா கொங்கரா, சூரரைப் போற்று என்னும் படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார். பொழுதுபோக்குப் படம் என்பதால் எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக்கொள்ளலாம். சூர்யா இந்தப் படம் விவகாரத்தில் செய்த ஒரு புத்திசாலித்தனம் என்னவென்றால் இதை ஓடிடியில் வெளியிட்டது. அதன் மூலம் எல்லாரும் படத்தைப் பார்க்கும் வாய்ப்பைத் தந்தது. நெடுமாறன் செயலைவிட சூர்யாவின் செயல் மெச்சத்தகுந்தது. மொத்தத்தில், ஆகாயத்தில் பறக்கும் விமானத்துக்கும் அதைத் தரையில் இருந்து பார்க்கும் மனிதருக்கும் இடையில் எவ்வளவு இடைவெளி இருக்குமோ அதைவிட அதிகமான இடைவெளி படத்துக்கும் எனக்கும் இருந்தது. என்னைப் பொறுத்தவரையில், படத்தின் எந்தக் காட்சியும் அன்போடு பார்வையாளனை அணைக்கவில்லை. காட்சிகளில் ஆடம்பரம் மிளிர்கிறது. ஏழைக்குடிசையை அலங்கார விளக்குகளால் அலங்கரித்ததுபோல் பார்ப்பதற்கே ஒவ்வாததாக இருக்கிறது.  

எழுத்து இயக்கம்: சுதா கொங்கரா

திரைக்கதை: ஷாலினி உஷாதேவி, சுதா கொங்கரா

வசனம்: விஜயகுமார்

ஒளிப்பதிவு: நிகேத் பொம்மி

இசை: ஜி.வி.பிரகாஷ்

சனி, ஜனவரி 25, 2020

தோல்வி நிலையென நினைத்தால்…

டிசம்பர் 2019-ல் நடைபெற்ற சென்னை சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்ட பெரும்பாலான படங்கள் ‘ஏன்டா படம் பார்க்க வந்தோம்’ என எண்ணவைத்தன. விதிவிலக்காக இருந்தது டிசம்பர் 13 அன்று கேசினோவில் திரையிடப்பட்ட ஜெர்மனியப் படமான பலூன் (2018). மைக்கேல் ஹெர்பிக் இயக்கிய இந்தப் படம் விறுவிறுப்பான திரைக்கதையைக் கொண்டிருந்தது. இரண்டு மணி நேரம் போனதே தெரியாமல் படத்துடன் படமாக ஒன்ற முடிந்தது.

கிழக்கு ஜெர்மனியிலிருந்து மேற்கு ஜெர்மனிக்குத் தப்பிப்போக கோந்தா, பீட்டா இருவருடைய குடும்பங்களும் முடிவுசெய்கின்றன. பிரம்மாண்டமான வெப்பக் காற்று பலூனை உருவாக்கி அதில் தப்பிச் செல்லலாம் என முடிவுவெடுத்து பலூனை உருவாக்கிவிட்டனர். காற்றின் திசை தங்களுக்குச் சாதகமாகும் நாளுக்காகக் காத்திருக்கின்றனர். அப்படியொரு நாள் வருகிறது. ஆனால், பலூன் எட்டுப் பேரைத் தாங்காது என்பதால் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவது கடினம் என்கிறார் கோந்தா. முன்வைத்த காலைப் பின்வைக்க பீட்டாவுக்கு விருப்பமில்லை. தன் குடும்பத்தினருடன் செல்ல முடிவெடுக்கிறார். யாருமறியாமல் இரவுடன் இரவாகப் புறப்படுகிறார்கள். வனப் பகுதிக்குச் சென்று காரிலிருந்து பலூனை இறக்கி, பறக்கத் தொடங்குகிறார்கள். எல்லாம் கூடிவந்த வேளையில் இயற்கை சதி செய்கிறது. உயரப் பறந்த பலூன் சட்டென்று தாழ்கிறது. சரசரவென்று கீழ் நோக்கி வருகிறது. எரிபொருள் தீர்ந்துபோகிறது. அவர்களது முயற்சி தோல்வியில் முடிகிறது. தரையில் வந்து விழுந்து விடுகிறார்கள்.

அவர்களது கனவு ஒருமுறை முறிந்துபோகிறது. ஆனால், முறிந்த கனவை எண்ணி நொடிந்துபோகவில்லை பீட்டா. மீண்டும் முயல விரும்புகிறார். இப்போது நிலைமை முன்பைவிடச் சிக்கலாகிறது. ஒருபுறம் இவர்கள் விட்டுவந்த தடயத்தைப் பின் தொடர்ந்து ராணுவம் அவர்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறது. மறுபுறம் யாருமறியாமல் மீண்டும் ஒரு பலூனை உருவாக்கும் முயற்சியில் இறங்குகிறார்கள். இந்த இரண்டாம் முயற்சி வென்றதா இல்லையா என்பதே படத்தின் கிளைமாக்ஸ்.

உண்மைச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தப் படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. 1976 முதல் 1988 வரையான காலகட்டத்தில் சுமார் 38,000 தப்புதல் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இதில் சுமார் 462 பேர் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். கிழக்கு ஜெர்மனியிலிருந்து மேற்கு ஜெர்மனிக்குத் தப்பிப்போக முயன்றவற்களைத் துரோகிகளாகக் கருதியது ஜெர்மனியின் ஜனநாயகக் குடியரசு. எனவே, அது எல்லையில் கண்காணிப்பைப் பலமாக வைத்திருந்தது. அதை மீறித் தப்பித்துப்போவதென்பது பெரிய துணிகரச் செயலே. அந்தச் செயலில் முதல் முறை தோற்றார் பீட்டா.
முதன்முறை இரவில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வேளையில், மீண்டும் திரும்ப வர மாட்டோம் என்று தெரிந்தும் வீட்டைச் சுத்தமாக வைத்துவிட்டே பீட்டாவுடைய மனைவி தோரிஸ் புறப்படுகிறார். தன்னை யாரும் மோசமான குடும்பப் பெண் என்று சொல்லிவிடக் கூடாது என்று என்பதில் அவர் முனைப்புடன் இருக்கிறார். பலூனில் ஏற மறுக்கும் இளைய மகனிடம் மேற்கே அவன் விரும்பிய பிஎம்எக்ஸ் பைக் வாங்கித் தருவதாகச் சொல்லிச் சம்மதிக்கவைக்கிறார். அந்த முயற்சி தோற்றபோது அந்த மகனுக்குத் தனக்கு பிஎம்எக்ஸ் கிடைக்காமல் போய்விட்டது என்பதே கவலை. முதல் மகன் ஃபாங்க், தன் காதலிக்குக் கடிதம் எழுதி அவளுடைய வீட்டின் தபால் பெட்டியில் போட்டுவிட்டுச் செல்கிறான்.  முயற்சி தோற்றதால், மறுநாள் காலை அதை அவனே வந்து எடுக்க நேர்கிறது. கடிதத்தைத் தபால்பெட்டியில் போடும் செயல் எளிதாக இருந்தது; ஆனால் கடிதத்தை எடுக்கத்தான் சிரமப்படுகிறான்.

இரண்டாம் முயற்சியின் போது நாமே கிழக்கிலிருந்து மேற்குக்குத் தப்பித்துப் போக முயல்வது போன்ற எண்ணத்தை உருவாக்கிவிடுகிறது திரைக்கதையின் போக்கு. பின் தொடர்ந்து வரும் நிழல்போல் ராணுவத்தினர் ஒவ்வொரு துப்பாகத் துலக்கிக்கொண்டே வருகிறார்கள். எந்த நேரத்திலும் பீட்டாவின் குடும்பம் ராணுவத்திடம் மாட்டிக்கொள்ளுமோ என்ற பதைபதைப்புடன் திக் திக்கென ஒவ்வொரு நொடியும் நகர்கிறது. முதன்முறை ஒரு குடும்பம் என்றால், இரண்டாம் முறை கோந்தாவின் குடும்பமும் சேர்ந்துகொள்கிறது. மொத்தம் எட்டுப் பேர். ராணுவத்தினர் கண்ணில் மண்ணைத் தூவி பலூனில் ஏறிவிடுகிறார்கள். மொத்தப் பார்வையாளர்களுக்கும் அவர்கள் எப்படியாவது தப்பிவிட வேண்டுமே என்ற எண்ணம் நெஞ்சில் நிறைந்து கிடக்கிறது. எதிர்பார்ப்பு  வீணாகவில்லை. 
முதலில் இடறிய பீட்டாவின் முயற்சி இறுதியில் துலங்கியது. ஏனெனில், வாழ்வில் சிலவேளை எல்லாச் செயலும் இடறும்; சில நேரம் தொட்டதெல்லாம் துலங்கும். எப்போது இடறும், எப்போது துலங்கும் என்பதை நாமறியாததால் வாழ்வு ருசிகரமாகிறது.  

திங்கள், ஜூன் 15, 2015

காக்கா முட்டை

அக்னிக் குஞ்சு பொறித்த காக்கா முட்டை



நமது பண்பாட்டை விட்டு நாம் விலகும்போது எதிர்கொள்ள நேரும் துயரங்களைச் சூசகமாகச் சுட்டுகிறது காக்கா முட்டை. சுற்றுச் சூழல் தினமான ஜூன் 5 அன்று வெளியான இப்படம் எளிய மனிதர்கள் மீதான பரிவையும் அன்பையும் அக்கறையுடனும் கலைநயத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறது. இயக்குநர் மணிகண்டன் தான் சொல்ல விரும்பியவற்றைப் படமாக்கியுள்ள விதத்தால் அவை நீர் மேல் மிதக்கும் பனிக்கட்டிகளாக அல்லாமல் தெள்ளிய நீரோடையின் அடியில் தென்படும் கூழாங்கற்களாகக் கிடக்கின்றன. திருப்பாச்சி அரிவாளோடு அறிமுகமாகும் இயக்குநர்கள் மலிந்திருக்கும் சூழலில் திரைப்பட அறிவால் வென்றுள்ளார் இந்த மதுரைக்காரர். சமூகத்தின் விளிம்புநிலை மனிதர்கள் குறித்துப் படமெடுத்தால் வட சென்னைக்குப் படையெடுப்பதுதான் நம் இயக்குநர்கள் வழக்கம். ஆனால் மணிகண்டனின் தேர்வோ தென்சென்னைப் பகுதியான சைதாப்பேட்டை.

அதன் அருகே 5 ஏக்கர் பரப்பில், 400 குடும்பங்கள் வசிக்கும் திடீர் நகர் என்னும் குப்பமே படத்தின் களம். அதன் மையம் மாரியம்மன் கோயில் அருகே உள்ள வீட்டைச் சேர்ந்த சின்ன காக்கா முட்டை. அவனுடைய அண்ணன் பெரிய காக்கா முட்டை. இந்தக் குடும்பத்தை வைத்துக்கொண்டுதான் உலகமயமாக்கலின் தந்திரக் கண்ணிகளைப் புலப்படுத்துகிறார் மணிகண்டன். தனிநபர் யாரையும் இயக்குநர் குற்றப்படுத்தவில்லை. ஆனால் அவர்களை இயக்கும் அமைப்புகள் எத்தகையவையாக உள்ளன என்பதைக் குறிப்பால் உணர்த்துகிறார்.


தற்காலச் சூழலில் நேர்மையின் அபத்தத்தைச் சொன்னது 2013-ல் வெளியான ‘சூது கவ்வும்’. ஆனால் ‘காக்கா முட்டை’ என்றென்றைக்குமான நேர்மையின் பக்கம் சாய்கிறது. நேர்மை காலாவதியாகிக்கொண்டிருக்கும் காலத்தில் நேர்மையைத் தூக்கி நிறுத்தியுள்ளார் இயக்குநர். தற்கால அரசியல் தலைவர்களின் நேர்மையோடு ஒப்பிட்டால் காக்கா முட்டை சகோதரர்களும் அவர்களுடைய அம்மாவும் எவ்வளவு நேர்மையானவர்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

ரயிலில் செல்பவரின் செல்போனைத் தட்டிப் பறிக்க முயல்கிறான் பெரிய காக்கா முட்டை. ஆனால் அது அவனால் முடியவில்லை. அவனது நேர்மை அவனைத் தடுத்துவிடுகிறது. அதே சமயம் மனித வாழ்வியலுக்குத் தேவையான தந்திரமும் அவனிடம் இருக்கிறது. காக்காய்க்குச் சோறு வைத்து அதன் கவனத்தைத் திசை திருப்பி அதன் முட்டையைத் திருடிக் குடிக்கிறான். அதை அவன் ஆயாவும் புன்னகையுடன் அங்கீகரிக்கிறாள்.

சமூகத்தின் இரு வேறு பிரிவுகளில் வசிக்கும் சிறுவர்கள் வாழ்க்கையை இயக்குநர் அவர்களின் பண்புநலன்களுடன் அழகாக வேறுபடுத்திக் காட்டியுள்ளார். சின்ன காக்கா முட்டையும் பெரிய காக்கா முட்டையும் பணக்காரச் சிறுவனான லோகேஷை எப்போதும் வேலிக்கு வெளியே நின்றே சந்திக்கிறார்கள். லோகேஷை அவன் தந்தை பராமரிக்கிறார். சிறுவர்களைத் தாய் பராமரிக்கிறாள். லோகேஷ் வீட்டு நாயின் விலை ரூ. 25,000. ஆனால் 30,000 ரூபாய் இருந்தால் சிறையில் இருக்கும் காக்கா முட்டையின் அப்பா வெளியே வந்துவிடுவார்.


லோகேஷ் உண்மையான வாட்ச் அணிந்திருக்கிறான். ஆனால் சின்ன காக்கா முட்டைக்குக் கிடைப்பதோ பொம்மை வாட்ச். பணக்காரச் சிறுவர்களுக்கு சல்யூட் அடிக்கிறான் பீட்சா கடை செக்யூரிட்டி; கடையின் சிப்பந்தியோ அவர்களிடம் பணிவு காட்டுகிறான். ஆனால் பீட்சா வாங்கப் பணத்துடன் சென்ற பெரிய காக்கா முட்டைக்குக் கிடைத்ததோ பலமான அடியும் அவமானமும். பீட்சா சாப்பிடும் கனவு இருந்தாலும் லோகேஷ் தரும் எச்சில் பீட்சாவைச் சாப்பிடப் பெரிய காக்கா முட்டைக்குத் தன்மானம் இடம்தரவில்லை. இப்படியான இடங்களில் இயக்குநரின் ஆழ்மனம் எளிய மனிதர்களின்பால் சாய்வது தெளிவாகிறது.

மரம் வெட்டப்படும் காட்சி தேர்ந்த சிறுகதைக்கு இணையானது. சிறுவர்கள் ஆசையாய் விளையாடும் மைதானம் அது. அங்கே உள்ள பெரிய மரத்தில் காக்கா கூடு கட்டியுள்ளது. பீட்சா ஸ்பாட் அமைக்க அந்த இடத்தை விலைக்கு வாங்கிவிடுகிறார் பெரிய மனுஷனான சிவசிதம்பரம். சோகமாகப் பார்க்கும் சிறுவர்கள், கா… கா… எனக் கரைந்தபடி மரத்தின் மேலே வட்டமிடும் காக்கைகள், இதைப் பற்றிய கவலையற்று மரத்தை அறுத்துப் போடும் இயந்திரத்தின் ராட்சத பிளேடு ஆகிய ஷாட்கள் உதவியுடன் நெடுதுயர்ந்த நின்ற அந்த மரம் தடாலெனத் தரையில் விழவைக்கப்படுகிறது.


அந்த இழப்பு புரியாமல் மரம் விழுந்த பின்னர் கைதட்டி ஆர்ப்பரிக்கிறார்கள் சிறுவர்கள். இனிமேல் காக்கா முட்டையே குடிக்க முடியாது போடா என ஒருவன் கிண்டலடிக்க, “வெளையாட மட்டும் முடியுமா?” எனக் கேட்கிறான் பெரிய காக்கா முட்டை. “ஒரே நிமிஷம்தான் ஆயா ‘கொர்ர்’ருன்னு அறுத்துத் தள்ளிட்டாங்க” என்று பெரிய காக்கா முட்டை ஆயாவிடம் விசனப்படுகிறான். சின்ன காக்கா முட்டையோ “காக்கா நைட்லாம் எங்கடா போகும்?” என அப்பாவியாக வினவுகிறான். இந்தக் காட்சி, பீட்சாவுக்கு மாற்றாக ஆயா தோசை சுடும் காட்சி போன்றவை இயக்குநரின் படைப்பூக்கத்துக்குச் சான்றுகள்.

படத்தின் எந்த ஒரு ஷாட்டும் அநாவசியமானது என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு செய்தியைத் தாங்கியிருக்கின்றன. மறைந்த படத் தொகுப்பாளர் கிஷோரின் ஆத்மார்த்தமான அர்ப்பணிப்பு படத் தொகுப்பில் பளிச்சிடுகிறது. சின்ன காக்கா முட்டை இரவில் தூக்கத்தில் மூத்திரம் கழிக்கும் பழக்கத்தைப் “பெரிய மனுஷனாயிட்டா நிறுத்திறப்போறான்…” என்கிறாள் ஆயா. அவள் இறந்த அன்று இரவில் சின்ன காக்கா முட்டை மூத்திரம் கழிக்கும் பழக்கத்திலிருந்து விடுபடுகிறான். அவன் “பெரிய மனுஷனாயிட்டான்” என்கிறான் பெரிய காக்கா முட்டை. இண்டர் கட்டில் ஆயா சொன்ன ஷாட் வரவில்லை. அதே போல் இறுதிக் காட்சியிலும் ஆயா தோசை சுடும் ஷாட் வரவில்லை. ஆனால் பார்வையாளர் மனதில் அவை தோன்றிவிடுகின்றன.


பழரசம் கதாபாத்திரத்துக்கும் சிறுவர்களுக்குமான பிணைப்பு நெகிழ்ச்சியானது. தான் நிறைய சம்பாதிக்கும்போது பழரசத்துக்கும் பணம் தர வேண்டும் என்கிறான் சின்ன காக்கா முட்டை. தந்தை எதற்காகச் சிறையிலிருக்கிறார் என்பதே சிறுவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. இது குறித்துப் பழரசம் கேட்கும் காட்சியில் “உனக்கெதுக்குப் பழரசம்”னு பேரென்று படக்கெனச் சின்ன காக்கா முட்டை கேட்கிறான். இது பதிலுக்கான கேள்வி அல்ல. இந்தக் கேள்வியே ஒரு பதில்.

“எந்த மொகரக் கட்டைக்கும் மதிப்பு, போட்டுருக்கிற சொக்காய வச்சுத்தானாம்”, “இல்லாதவங்க வீட்டு முன்னாடி கடையைப் போட்டு உசுப்பேத்தினு” போன்ற வசனங்கள் எளிமையானவை என்றாலும் உக்கிரமானவை.

குப்பத்தில் சிறு சிறு ஏமாற்று வேலைகளைச் செய்து பிழைத்து வருகின்றனர் ரமேஷ் திலக்கும் யோகி பாவும். ‘எத்தித் திருடும் அந்தக் காக்காய் அதற்கு இரக்கப்பட வேணும் பாப்பா’ எனும் பாரதியின் வரிகளைத்தான் நினைவுறுத்துகிறார்கள். அவர்களை எம்.எல்.ஏ. கமிஷன் தராமல் ஏமாற்றுகிறான். வட்டிக்காரன் பணத்தைப் பிடுங்கிக்கொள்கிறான். போதாக்குறைக்கு டாஸ்மாக் வேறு அவர்கள் பணத்தைப் பங்குபோடுகிறது. சிறுவர்கள் அடி வாங்கும் காட்சி மூலம் சம்பாதிக்கலாம் என்று முயலும்போதும் செய்தி அலைவரிசை அவர்களை முந்திக்கொள்கிறது. சின்ன காக்கா முட்டையையும் பெரிய காக்கா முட்டையையும் ஓரத்தில் ஒதுங்கிப்போக, செய்தியாளர் அவர்கள் பற்றி முழங்கும் காட்சி, ஊடகத்துக்கும் உண்மைக்குமான இடைவெளியை வெட்ட வெளிச்சமாக்குகிறது.


மிகையற்ற நடிப்பு, தெளிவான திரைக்கதை போன்ற அம்சங்களைக் கொண்ட இப்படம் தேசிய விருதுக்கான முழுத் தகுதி பெற்றது. அதே நேரத்தில் விருதுக் குழு எவ்வளவு தட்டையானது என்பதன் அடையாளம் இதற்குக் கிடைத்த சிறந்த குழந்தைகள் படத்துக்கான விருது. சமூக விழிப்புணர்வு கொண்ட, சமகால அரசியலை விமர்சிக்கிற ஒரு படத்தை, இது குழந்தைகள் படம் என்று மட்டும் புரிந்துகொள்வது சிறுபிள்ளைத் தனமானது.

தி இந்துவின் இணைப்பிதழான இந்து டாக்கீஸில் ஜூன் 12 அன்று வெளியான கட்டுரை இது.

ஞாயிறு, ஜூன் 22, 2014

கைவசமாகும் கனவு இல்லம்

சென்னையில் வாடகை வீட்டில் குடியிருக்கும் எல்லோருக்கும் சொந்த வீடு வாங்கிக் குடியேற வேண்டும் என்பது கனவே. மாதாந்திரச் சம்பளத்தில் கைக்கும் வாய்க்கும் சரியாக அமையும் வாழ்க்கையில் வீடு என்பது தொடர்ந்து வரும் கனவாக அமைந்துவிடுகிறது. கையில் இரண்டு லட்சம் புரட்ட முடியும் என்னும்போது வீட்டின் விலை நான்கைந்து லட்சங்களாக இருக்கும். கையில் நான்கைந்து லட்சங்கள் வந்துவிழும்போது வீட்டின் விலை பத்து இருபது லட்சங்களைத் தொட்டு நிற்கும். கழுதை கழுத்து கேரட்டாகவே வீடு விஷயமும் மாறிவிடுமோ என்னும் பரிதவிப்பு தொற்றும். 

எலி வளை என்றாலும் தனி வளை வேண்டும் என்னும் பழமொழி செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் எதிரொலிக்கும். இப்போதெல்லாம் வீடு வாங்க வங்கிகள் கடன் வழங்கத்தான் செய்கின்றன. ஆனாலும் வீடு வாங்க இயலாமை தொடர்வது எதனால்? யோசித்தால் ஒரு சில காரணங்கள் தெரியவரும். ஓரிடத்தில் வசித்துப் பழகிவிட்டால் அங்கேயே வீடு வாங்க வேண்டும் என ஆசை கொள்வோம். ஆனால் அங்கு வீட்டின் விலை நாம் தொட முடியாத உயரத்தில் நிலைத்து நிற்கும். இல்லையெனில் நாம் தொடக்கூடிய விலைக்குள் அடங்கும் வீடுகள் நம்மை விட்டு தொலைவான இடத்தில் இருக்கும். பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் இந்த இரண்டு காரணங்களால் தான் வீடு வாங்கும் ஆசை கைநழுவிக் கொண்டே இருக்கும். 

வழக்கமாக நாம் என்ன செய்கிறோம்? நமக்குக் கட்டுப்படியாகும் விலையில் வீடு  வரட்டும் வரட்டும் என்று காத்திருக்கிறோம். ஆனால் நாளுக்கு நாள் விலைவாசி உயர்ந்துகொண்டே இருக்கும் ஒரு நாட்டில் இது சாத்தியமா? நிதானமாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால் இதற்கு ஒருபோதும் வாய்ப்பே இல்லை. நமது பொருளாதாரம் மேம்பட்ட பின்னர் வீட்டை வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்னும் நினைப்பில் முன்பைவிட ஓடி ஓடி உழைக்கிறோம். ஆனால் அந்த வேகத்தைவிட அதிகமாக வீட்டின் விலையும் உயர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. உதாரணமாகப் பத்து லட்சம் மதிப்புள்ள வீடு நமது கனவு என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஆனால் நம்மால் ஐந்து லட்சம் ரூபாய்தான் புரட்ட முடியும் என்னும் சூழலில் இன்னுமொரு ஐந்து வருடங்களில் பத்து லட்சம் புரட்டிவிடலாம் என்று நினைத்து வீடு வாங்குவதைத் தள்ளிப்போடுவோம். ஆனால் ஐந்து வருடங்கள் கழித்து அதே வீட்டின் விலை பத்து லட்சமாகவா இருக்கும்? அது இருபது இருபத்தைந்து என்று உயர்ந்திருக்கும். 

ஆக, வீடு வாங்குவது நமது கனவு எனில் தாமதம் அவசியமல்ல. நமது பட்ஜெட்டுக்கு ஏற்ற வீட்டை உடனே வாங்க வேண்டும். நாம் குடியிருக்கும் பகுதியிலேயே நமது பட்ஜெட்டுக்குத் தக்க சிறிய வீட்டைக் கூட வாங்கலாம். அல்லது சற்றுத் தொலைவில் என்றாலும் பரவாயில்லை நம்மிடம் உள்ள தொகைக்கேற்ற வீட்டை உடனடியாக வாங்க வேண்டும். கட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் வீடு என்றால்கூட வாங்கிவிடலாம் அது குடியேற தகுதி பெறும்வரை நமது செலவுகளைக் கொஞ்சம் சமாளித்துக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வளவுதான். நாளாக நாளாக வீட்டின் விலை உயர்ந்துகொண்டேயிருக்கும். ஒருபோதும் வீட்டின் விலை குறையப்போவதே இல்லை. கனவு இல்லத்தை மட்டுமே வாங்குவேன் என்று காத்திருக்காமல் வீடென்ற கனவை நனவாக்குவதே நல்லது.  

திங்கள், ஏப்ரல் 07, 2014

காற்றோட்டமான வீடு வாங்குகிறீர்களா?

(2014 ஏப்ரல் 5 அன்று தி இந்துவில் வெளியானது) 


வீடு என்பது வெறும் சொல்லல்ல. அது பலருக்குப் பெரும் கனவு. சம்பாத்தியமே போனாலும் கவலையில்லை நல்ல வீடு கிடைத்தால் போதும் என்பது தான் பலரது எதிர்பார்ப்பு. ஆக அப்படி ஒரு வீடு வாங்கும்போது நாம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். ஒரு வீடு போன்று மற்றொரு வீடு இருக்காது.

எல்லா வீடுகளும் ஒன்றுபோல் தோன்றினாலும் வெவ்வேறானவை. சில சமயங்களில் ஒரே மாதிரி தோன்றும் வீடுகளின் விலை வேறுபட்டிருக்கும். வீடு வாங்கும்போது அதிக விலை கொடுத்தாலும் சரியான வீட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தால் நாம் கொஞ்சம் பணத்தைச் சேமிக்கலாம். விலை அதிகம் எனில் எப்படிச் சேமிப்பதாம் எனக் கேட்கிறீர்களா? வீடு வாங்கும்போது வீட்டின் உள்ளே நன்கு கவனித்துப் பாருங்கள். வீட்டின் வெளிப் புறத்தைப் போல் உள்புறமும் நேர்த்தியுடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறதா எனச் சோதியுங்கள். வீட்டின் உள்ளே வெளிச்சமும் காற்றும் தேவையான அளவில் வருவதற்கு வசதியாக வீட்டின் உட்புறம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறதா என்பதைக் கவனியுங்கள்.

அறைகளுக்கு அவசியமான ஜன்னல்கள் பொருத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் ஆரோக்கியமாக வாழ வீட்டிற்குள் சூரிய ஒளியும் சுத்தமான காற்றும் நிறைய வர வேண்டும். முறையான வெண்டிலேஷன் அமைந்துள்ள வீட்டில் அநாவசியமாக விளக்கெரிக்க வேண்டாம். குளிர்சாதன வசதியைத் தேவையின்றிப் பயன்படுத்த வேண்டாம். ஏனெனில் கோடையில் மட்டும் தான் அந்த வீட்டிற்கு ஏ.சி. தேவைப்படும். இரவில் மட்டும் தான் விளக்கு தேவைப்படும். தேவையான இடங்களில் தண்ணீர் கிடைக்குப் போதுமான குழாய் வசதி அமைந்திருக்க வேண்டும்.
மின் சாதனங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்கப் போதுமான சுவிட்ச் போர்டுகளும் சுவிட்சுகளும் அமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். இவையெல்லாம் வீட்டிற்குக் குடிபோகும் முன் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை; இவற்றை எல்லாம் கவனிக்காமல் வீட்டிற்குக் குடிபோய்விட்டால் அதனால் அதிகச் சிரமம் ஏற்படும். நமக்குத் தேவையான விதத்தில் வீட்டை மாற்றியமைக்க நேரமும் பணமும் செலவாகும். இவை அநாவசிய விரயங்கள்.

பெரும்பாலும் வீட்டைத் தேர்வு செய்யும் முன்னர் தரையில் டைல்ஸ் பதிக்கப்பட்டுள்ளதா மார்பிள்ஸா கிரானைட்டா என்பதை எல்லாம் உடனே கவனித்துவிடுவோம். ஆனால் குளியலறையில் தேவையான வாஷ் பேசின் உள்ளதா என்பது போன்ற விஷயங்களையும் கவனிக்க வேண்டும். இவை எல்லாவற்றையும் நன்றாக ஆராய்ந்துவிட்டே வீட்டை வாங்க வேண்டும். சில ஆயிரங்கள் குறைவு என்பதால் உட்புறம் முறையாக அமைக்கப்படாத வீட்டை வாங்குவது சரியல்ல. ஏனெனில் அவற்றைப் புதிதாக உருவாக்க அதிக செலவு பிடிக்கும் என்பதை நினைவில் நிறுத்திக்கொள்ளுங்கள். பலர் அவசரப்பட்டு வீட்டை வாங்கிவிட்டு உள் அலங்காரத்திற்கு அதிகச் செலவு செய்து அவதிப்படுவார்கள். அந்தத் தவறை நீங்கள் செய்துவிடாதீர்கள். வீடு என்பது நிம்மதிக்கானது. எனவே நிதானமாக வீடு வாங்கி நிம்மதியாகக் குடிபோங்கள்.

லேட்டஸ்ட்

ரஜினியாவாரா விஜய்?

தொடர்பவர்