சின்ன புறா... பொன் மான்... நல்ல மனம்...

சில திரைப்படப் பாடல்களை நீண்ட காலமாக அலுப்போ சலிப்போ இல்லாமல் வெவ்வேறு தருணங்களில் கேட்கிறோம். முதன்முதலில் எப்போது கேட்டோம், இந்தப் பாடல் ஏன் இவ்வளவு பிடித்திருக்கிறது என்றெல்லாம் யோசித்துக்கொண்டே கேட்போம். அந்த யோசனையால் வரிகளைத் தவறவிட்டுவிடுவோம். ஆகவே, மீண்டும் கேட்போம். 

அப்படியான பாடல்களில் ஒன்று, சின்னபுறா ஒன்று... அன்பே சங்கீதா படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல். முதன்முதலில் இந்தப் பாடலைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டபோது, படத்தில் இது தேங்காய் சீனிவாசனுக்கு என்பதைத் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியவில்லை. ஒரு நகைச்சுவை நடிகருக்கு இவ்வளவு நல்ல பாட்டா என்று தோன்றியது. இதில் நாயகியைக் குழந்தையாகப் பார்த்திருப்பான் நாயகன். இந்தப் பாடலைக் கேட்கும்போது, இதில் நாயகன் காதலிப்பதே நாயகிக்குத் தெரியாது போல. ஒருதலைராகம் டைப் காதலாக இருக்குமோ? 

அடுத்த பாடல், நெஞ்சிலாடும் பூ ஒன்று படத்தில் இடம்பெற்ற, ஒரு மூடன் கதை சொன்னால்... பாடல். இந்தப் பாடலில் விழிகளா விஷமா என்று கேள்வி கேட்கும் அளவுக்கு நாயகன் கொடூரமானவனாக இருக்கிறான். இவன் சற்றுச் சிக்கலான ஆளாக இருப்பான் போல. தனது காதல் நிறைவேறாத காரணத்தால், பெண்ணைப் படைக்காதே பிரம்மனே என்று கோரிக்கை வைக்கும் அளவுக்கு யோசிக்கிறான். இந்தப் பாடலைக் கேட்கும்போது, சிலோன் ரேடியோ ஸ்டேஷனில் கேட்ட அந்த நாள்கள் நினைவில் எழும். ஒருநாளும் திரும்பி வர வாய்ப்பே இல்லாத அந்த நாள்களை ஏக்கத்துடன் நினைத்துப் பார்ப்பதில் மனம் ஒரு சுகம் காணும்.

இன்னொரு பாடல், எங்க ஊர் ராசாத்தி படத்தின், பொன்மானைத் தேடி... இது சோகப் பாடல் என்றபோதும், நம்பிக்கை தொனிக்கும் பாடல். இந்தப் பிறப்பில் நாம் சேர்ந்துவாழ முடியாமல் போனாலும் இனியேதோ ஒரு பிறப்பில் சேர்ந்துவாழ்வோம். அப்படி ஒருவேளை சேராவிட்டாலும் அதற்காக வருந்த வேண்டியதில்லை. நான் வானத்தில் ஒரு வெள்ளியாக மாறியிருப்பேன் என்னை அடையாளம் கண்டுகொள் என நாயகி நாயகனிடம் வேண்டுவாள். 

இந்த மூன்று படங்களையும் பார்த்ததில்லை. பாடல்கள் மட்டுமே பரிச்சயம். முதல் பாடலில் காதலிக்கே தெரியாமல் காதலித்திருக்கிறான் ஒருவன். இரண்டாம் பாடலில் காதலித்தான் ஆனால், அவள் வேறு ஒரு பக்கம் போய்விட்டிருப்பாள் போல. மனம் நொந்து பாடுகிறான். மூன்றாம் பாடலில் இருவருமே காதலித்திருக்கிறார்கள். ஆனால், சூழல் ஒத்துழைத்திருக்காதுபோல. இருவரும் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு மனத்தைத் தேற்றியபடி பாடுகிறார்கள். 

இந்த வரிசையில் யோசித்துக்கொண்டே போனால், ஒரு ஊதாப்பூ கண் சிமிட்டுகிறது படத்தின், நல்ல மனம் வாழ்க பாடலும் கூட நினைவுக்கு வருகிறது. அந்தப் பாடலில் நாயகன் காதலித்த பெண் இன்னொருவரைத் திருமணம்செய்துகொண்டிருப்பாள். அவர்கள் இருவரையும் வாழ்த்தி நாயகன் பாடுவான். எங்கிருந்தாலும் வாழ்க ரகக் காதலன் இவன் போல. வெளிப்படையாக வாழ்த்துப் பாடலாக இருந்தபோதும், மெலிதான கழிவிரக்கம் உள்ளூடாகப் பரவியிருக்கும் பாடல் இது. 

பழகிய தடத்தில் அசை போட்டபடி பயணிப்பதில் பிரியம் காணும் நெஞ்சங்களுக்கு இந்தப் பாடல்கள் பிடிக்கும்…

மலரே என்னென்ன கோலம்...

இன்று காலை நடைப்பயிற்சி செல்லும்போது, கேட்ட இரண்டு பாடல்கள்தாம் இந்தப் பதிவுக்கு வித்திட்டன. எத்தனையோ பாடல்களைக் கேட்கிறோம். சில நம் மனத்தைக் கவர்கின்றன. பல கேட்டதுடன் மறந்துவிடுகிறோம். அப்படி மறந்த சில பாடல்களில் ஒன்றை ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் எங்கோ கேட்கும்போது, மனம் சட்டென்று மலர்ந்துவிடுகிறது. அந்தப் பாடல் மனத்தின் ஆழத்தில் எங்கே கிடக்கிறது. அந்தப் பாடல் இடம்பெற்ற படம் என்ன, இசை யார் என்றெல்லாம் அதைத் தொடர்ந்து விசாரணைகள் மனத்தில் எழும்புகின்றன. அவற்றுக்கான விடையைக் கண்டடைய மனம் தொடர்ந்து முயலும். சிலவேளை சரியான விடைகளைத் தரும். சிலவேளை மனம் தோல்வியைத் தழுவும். 

இன்று அப்படிக் கேட்ட இரண்டு பாடல்கள் என்று முதல் வாக்கியத்தில் குறிப்பிட்டேன் அல்லவா, அதில் ஒன்று மலரே என்னென்ன கோலம்... என்னும் பாடல். மற்றொன்று, சல சல என ஓடும் குளிரோடையின் சங்கீதமே... என்னும் பாடல். முதல் பாடலைக் கேட்டேன். அதில் இடம்பெற்ற, 

...சமவெளி மலைகளைத் 

தழுவிட நினைத்தால் 

வழியேது முடியாது...

என்னும் வரியைப் பலமுறை முணுமுணுத்தேன். அந்தப் பாடலை அடிக்கடி கேட்ட நினைவு இருக்கிறது. ஆனால், எந்தப் படம் யாரிசையமைத்தது என்பன போன்ற தகவல்கள் தெரியவில்லை. இப்போது, அந்தப் பாடல் குறித்த விவரங்களைப் பார்ப்போம். பாடல் பற்றிய விவரம் அறிந்தவர்கள் ஏற்கெனவே விலகியிருப்பார்கள். விலகாத நல்லவர்கள் சும்மா வாசிப்புக்காக வாசிக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு நன்றி. 

மலரே... பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படம் ஆட்டோராஜா (1982). விஜய் காந்த் நாயகனாக நடித்த இந்தப் படத்தை இயக்கியவர் கே.விஜயன். இதே பெயரில் வெளியான கன்னடப் படத்தின் மறு ஆக்கம் இந்தப் படம். படத்துக்கு இசை சங்கர் கணேஷ், இளையராஜா ஆகியோர். ஒரு பாடலுக்கு மட்டும் இளையராஜா இசையமைத்துள்ளார். அந்தப் பாடலை நீங்கள் நன்கு அறிந்திருப்பீர்கள். அந்தப் பாடல், சங்கத்தில் காணாத தமிழை... என்பதே. சரி, மலரே பாடலைக் கேட்க விரும்பினால் இந்த இணைப்பில் கிடைக்கும். சங்கர் கணேஷ் இசையில் பிறந்த மலரே பாடலை எழுதியவர் புலவர் புலமைப்பித்தன். 

அடுத்த பாடலைக் கேட்ட முதல் கணத்தில் அது குறித்த விவரம் ஞாபகத்தில் எழவில்லை. ஆனால், பாடல் முடிந்தபோது, மனம் ஒரு தகவலை எடுத்துத் தந்தது. அந்தப் பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படம் புதுப்பாடகன் என்றது. ஆனால், மனம் தந்த தகவல் பிழையானது. உண்மையில் அந்தப் பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படம் பொண்ணு பாக்க போறேன் (1989).  1989ஆம் ஆண்டில் டிசம்பர் 22 அன்று படம் வெளியாகியிருக்கிறது. இன்று டிசம்பர் 20.  முப்பத்தியோறு ஆண்டுகளாகியுள்ளன. படத்துக்கு இசையமைத்தவர் கே.பாக்யராஜ். கதையையும் அவர் தான் எழுதியுள்ளார். திரைக்கதை, வசனம் எழுதியிருப்பவர் வி.சேகர். இயக்கம் என்.முருகேஷ். பிரபு, சீதா, மனோ போன்றோர் நடித்திருக்கிறார்கள். சல சல என ஓடும்... பாடலுக்கான இணைப்பு இதோ. பாடலை எழுதியவர் கவிஞர் வாலி. 

சரி, அந்தப் புதுப்பாடகன் குறித்தும் சில தகவல்களைப் பார்த்துவிடுவோமா? அந்தப் படத்தின் இயக்கம், இசை எல்லாம் எஸ்.தாணு. அந்தப் படத்துக்கு முதலில் வைத்த பெயர் தெருப்பாடகன். விஜயகாந்த், அமலா ஆகியோர் நடித்திருந்தனர். இதிலும் மனோ நடித்திருக்கிறார் என்பதுதான் இந்தப் படத்துக்கும் பொண்ணு பாக்க போறேன் படத்துக்கும் உள்ள ஒற்றுமை.  

பாடிப் பறந்த கிளி...

தோற்றம்: 1946 ஜூன் 4 மறைவு: 2020 செப்டம்பர் 25

ஆளுமைகளில் பலரை கரோனா அழைத்துக்கொண்டுவிட்டது. அரசியல் துறையில் திமுகவைச் சேர்ந்த ஜே.அன்பழகனின் மரணம் போல் திரைத்துறையில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியத்தின் மரணம் எல்லோரையும் கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது. 

கரோனா விழிப்புணர்வுக்காக ரசிகர்கள் வேண்டி விரும்பிக் கேட்ட பாடல்களைப் பாடி கரோனாவை ஆக்கபூர்வமாக எதிர்கொள்ளத் தூண்டியவர். ஆகஸ்ட் முதல் வாரத்தில் மருத்துவமனையில் சென்று சேர்ந்தார். எஸ்பிபி என எல்லோராலும் பிரியத்துடன் அழைக்கப்படும் அவரது பாடல்கள் ரசிகர்களைக் கவர்ந்தது போலவே அவரது நடத்தையும் எப்போதும் ரசிகர்களால் வியந்தோதப்படுகிறது. மனிதாபிமானத்துடன் எல்லோரிடமும் நடந்துகொள்பவர் அவர் என்பதால் அனைவரையுமே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது.  

மிக எளிதாக சிகிச்சை பெற்றுவிட்டுத் திரும்பிவிடலாம் என்று அவர் நினைத்திருக்கலாம். ஆனால், இயற்கை வேறுவிதமான கணக்குப் போட்டிருக்கிறது. அவருக்காக எல்லோரும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவரை மருத்துவமனையில் இருந்து மீட்டுக்கொண்டுவந்துவிட வேண்டும் என்ற எண்ணம் இசை ரசிகர்களுக்கும் இருந்தது. ஆனால், அது நடைபெறாமல் போனது சோகம்தான். 

செப்டம்பர் 24 அன்றே எஸ்பிபி பற்றி வந்த தகவல்கள் நம்பிக்கையளிக்கக்கூடியதாக இல்லை. செப்டம்பர் 25 அன்று மருத்துவமனையில் காவலர்கள் குவிக்கப்பட்டார்கள். இயக்குநர் பாரதிராஜா உள்ளிட்ட திரைப் பிரபலங்களும் குடும்பத்தினரும் மருத்துவமனைக்கு வந்தது எல்லாம் சேர்ந்து எஸ்பிபியின் உடல்நிலையைக் குறித்த கவலையை அதிகரித்தது. அதுவும் பாரதிராஜாவின் பேட்டி கிட்டத்தட்ட எஸ்பிபி நம்மிடமிருந்து விடைபெற்றுவிட்டாரோ எனும் எண்ணத்தை உறுதிசெய்தது. 

அதே போல் சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு சன் டிவி நியூஸில் மதியம் 1:20 அளவில் எஸ்பிபியின் மரண செய்தி ஒளிபரப்பானது. மதிய உணவு நேரத்தில் தட்டில் சோறு போட்டுக் குழம்பு ஊற்றும் தருணத்தில் இந்தச் செய்தி வெளியானது. அதன் பிறகு வீட்டில் நிம்மதியாக உணவு உண்ணும் சூழல் வாய்க்கவில்லை. அம்மா புலம்பிக்கொண்டே இருந்தார். அவரால் எஸ்பிபியின் மரணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவே இயலவில்லை.  இதைப் போன்ற எண்ணங்களால் உலகம் முழுவதும் உள்ள அவருடைய ரசிகர்கள் பீடிக்கப்பட்டிருந்தனர். புதிய தலைமுறை செய்தி அலைவரிசையில் அவரது உடல் மண்ணைப் போட்டு மூடும் வரை எஸ்பிபியின் இறப்பை நேரலை செய்தார்கள். இந்த அளவுக்கான நேரலை அவசியம்தானா என்ற எண்ணத்தையே அது ஏற்படுத்தியது.

தன் குரலால் எல்லோரையும் மகிழ்வித்த அந்த மனிதர் இனி ஒரு பாடலையும் பாட முடியாது என்னும் உண்மை எல்லோரையும் உறையவைத்துவிட்டது. இதுவரை அவர் பாடிய பாடல்களே பல தலைமுறைகளுக்குத் தாங்கும் என்றபோதும் இனி அவர் பாட மாட்டார் என்பதே ரசிகர்களின் மனத்தைக் கலங்கச் செய்கிறது.  அவரது பாடல்களில் ஆறுதலைத் தேடுகிறார்கள். எல்லா அலைவரிசைகளும் அவரது மறைவை மறக்கடிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டன. இந்த இரண்டு நாட்களாகக் காற்றலை எங்கும் எஸ்பிபியின் பாடல்களே கலந்துள்ளன. பாடல்கள் உள்ளவரை அவரது நினைவும் இருக்கும்.